“14 Juli 2014”

Mijn Ode aan:

Hoe hard kan een tekst je ziel en zijn aanspreken dat
je plots wankel op je benen staat?

Hoe mooi kan een stem klinken dat de wereld om je heen
even verdwijnt, of ben ik het die verdwijnt van de wereld?

De luikjes van mijn ogen
gaan dicht en de deuren van mijn hart gaan open. De tijd staat niet stil, maar
gaat op dit moment helemaal aan mij voorbij. Mijn hartje geraakt, deuren open
en hij erin gekropen.

Vlinders in mijn hoofd,
haren overeind, kippenvel tot in mijn nek. Dit is genieten!

Op en top en van de
bovenste plank.

Hij laat me zweven op
wolkjes in mijn hoofd, laat me dromend de wereld vergeten. Ik ben woordeloos en
sprakeloos, hij gelukkig verre van.

Ik geloof rotsvast in wat
hij zingt. Ik voel de boosheid en bal mijn vuisten, ik geloof de liefde en het
verwarmt mijn hart, maar ook het gezongen verdriet komt bij me binnen en duwt
een krop in mijn keel en een traan in mijn oog.

De warmte van een stem en
de woorden van een lied openen deuren. Deuren van zalen, in landen en steden.
Maar ook deuren van harten, van mensen groot en klein, die door zijn muziek
enorm geraakt kunnen zijn.

Het is een gave, een
kunst, een talent, als je mensen zover brengen kan. Ik weet en ik geloof dat
hij, gewoon als zichzelf, zo iemand is.

Milow,

De man die mij raakt, troost
en doet lachen met prachtige muziek. Een heerlijke stem en teksten om heel stil
van te worden en bij weg te dromen.

Een man die geboren is op
de dag dat ik mijn 8e verjaardag vierde, en die ik dus vandaag wil
feliciteren met zijn hartverwarmende muziek, met het feit dat hij een mooi mens
is, en natuurlijk met zijn verjaardag.

Hij is geboren is “the
eighties” en dat laat ik ‘em graag zelf vertellen. Zodat iedereen zelf kan
voelen wat ik bedoel:

http://youtu.be/zQC3phdUHQI