Vergissen is menselijk en
het overkomt iedereen.

Ik beken, ik vergis mij
meer dan eens. Soms in mensen, af en toe in dingen die ik koop en gisteren in
een idee dat ik had.

En als een idee een
vergissing blijkt te zijn, dan noem ik het een vooroordeel.

Ik hou enorm van de stem
van Jasper Steverlinck. Vlindertjes zingt ie bij me wakker.

Als ik zijn stem voorbij
hoor komen dan gaat de klankkast van mijn hart open en wordt elke snaar
trefzeker, loepzuiver en gevoelig geraakt. De trillingen zijn te voelen van
vlak achter mijn ogen tot in mijn kleinste teen.

Bij een live optreden van
Jasper wandelt het kippenvel tot in mijn nek en valt mijn mond een klein beetje
open.

Ach, het zal misschien een
vreemd gezicht zijn voor de mensen die vanavond naast, achter of voor mij staan,
maar ik ga er gewoon van uit dat ze niet naar mij maar naar die kanjer op het
podium kijken.

Dat ze, net als ik, steeds
maar weer en met meer bewondering kijken en luisteren naar deze sympathieke,
warme en getalenteerde mens.

Het openluchttheater in
Deurne is vanavond het ideale kader voor dit optreden.

We zijn met velen samen, de
“openluchtzaal” zit en staat helemaal vol, en toch is het bij elk lied muisstil.

Het enige dat je hoort is
het voorzichtig ritselen van de bladeren door de wind die zachtjes in de grote
bomen blaast, en dan die prachtige en krachtige stem die tot aan de, live
aanwezige sterren, zingt .

Magisch Mooi. Betoverend
zelfs.

Het publiek geniet
zichtbaar en wij niet alleen, want ook de mensen op het podium stralen en dat
is heel mooi om zien. We geven applaus en we krijgen het, een fijne interactie.

Ik kijk vanuit mijn
ooghoeken links naar beneden, daar staat ze.

Ze moet een klein beetje
op haar tenen gaan staan, haar kin lichtjes omhoog en twee blinkende kijkers
gericht op het podium. Ik zie de glinstering in haar ogen, twee kleine
lichtjes, oogverblindend mooi en ontroerend lief.

Het raakt me en ik knuffel
mijn kleine meid. Ze kijkt me lachend aan en fluistert in mijn oor: “Dit is zo
mooi mama.”

Ik slik de krop uit mijn
keel en geef met veel plezier toe: Ik was verkeerd: Een klein meisje kan wel
oprecht genieten van deze muziek, met heel haar hartje en vol overtuiging!
Heerlijk!!

Mercie Jasper en Co, het
was een magisch mooie avond.

Bianca