Volg je hart en doe wat je voelt ……

dus reageerde ik op een oproep van Tom Helsen om te
komen zingen op een kampvuurmoment bij de jeugdbeweging.

Tuurlijk zijn wij geen “jeugd” meer op papier, maar
in ons hart lopen nog 10 jonge chiromeiden te dartelen door bos en heide. 😉

Mooie en warme herinneringen voor mij.

We zijn een groep van 10 dames die samen in leiding
hebben gestaan in de chiro al zeer veel jaren geleden. Wij zijn allemaal de 40
voorbij maar onze band is verwarmd en gesmeed aan de kampvuren van de chiro.

Een band die met niemand zo sterk is als met deze 9
grieten.

We zien elkaar af en toe en altijd veel te weinig
maar als je iemand nodig hebt, als je ergens mee zit dan contacteer je gewoon,
ghostbuster-gewijs, de chirogrietenbende en voor je het weet staan ze allemaal
voor je deur.

Als er één van de meiden zich plots even heel
alleen voelt of een oneindig groot verdriet moet verwerken dan hoeft er maar
één kreet te komen en een uurtje later zitten we samen bij haar in de living om
verdriet te delen, knuffels te geven en heel dicht bij elkaar te zijn. Dan
staan we met dozen zakdoeken klaar en snotteren we samen.

“Er zijn voor elkaar”, dat is het gevoel dat deze
meiden mij geven. Onvoorwaardelijk en altijd.

Ook om heel veel lol te maken en herinneringen op
te halen zoals toen ons kampthema “the sound of music” was en we tot diep in de
nacht onze liedjes en sketches oefenden. Vervloekt hebben we dat stomme thema
en nu zingen we alle liedjes weer vrolijk samen. 😊

Met hen deel ik alles en bij hen kan ik alles
kwijt. Ik zie ze graag, allemaal en tot diep in mijn hart.

En zo kwam het dat we die zondagavond allemaal
dicht bij elkaar zaten, alle 10, en Tom die voor ons kwam zingen.

Koude rillingen, warm gevoel. Hart geraakt, tranen
naar boven geschoten, nog net weer ingeslikt.

Wat een onvergetelijk mooie avond.

Tom heeft een stem die me raakt, die elke gevoelige
snaar in m’n binnenste doet trillen, mijn hart voorzichtig bespeelt en de krop
in mijn keel steeds groter zingt.

Naast mij 9 mensen die dat hart bewonen, en nu zo
dicht bij me zijn.

Dit heet dan gelukkig zijn, in het groot, breed en
veel te kort. 😉

Het was zo’n mooie avond dat ie nog duizend keer
langer had mogen duren. Ik heb er meer dan intens van genoten en zal dit nooit
vergeten.

9 dames dicht bij elkaar en als ze allemaal een klein
beetje opschuiven dan kan Tom er nog bij, daar op dat bankje in mijn hart.

Mercie “ladies”,

Bedankt Tom !!